"نماز با زنجیر"
همیشه در زنجیر
همیشه در زندان
دلش پر از غصه
لبش ولی خندان
همیشه در سجده
همیشه در تکبیر
همیشه می خواند او
نماز با زنجیر
«سیاهچال» و «نور» !
ستاره ای در بند !
سکوت و تاریکی
عبادت و لبخند !
همیشه ، خشم او
برای ظالم بود !
امید مظلومان
امام کاظم بود
سروده : جعفر ابراهیمی
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم تیر ۱۳۸۸ ساعت 8:59 توسط س. ی. هاشم زاده
|
چه خوب است داشتن دوستی صمیمی که لحظه های تنهایی را پر کند و هر آن که اراده کردی در کنارت باشد . چه جالب است ، بودن چراغی که در تاریکی ها و کوره راهها در دسترس قرار گیرد و بتوانی به مدد آن راه و بیراه را از هم بشناسی.