نمایشگاه نقاشی از دید عکاس برتر بیجاری
دنیای شگفت انگیز کودکان
چند سال می شود که از دیدن نمایشگاه نقاشی محروم هستم یعنی بعضی از نمایشگاه ها چنگی به دل نمی زنند وانسان را از رفتن و دیدن آثار پشیمان می کنند، اما هفته گذشته به دیدن نمایشگاه کودکان، تحت آموزش کانون پرورش فکری بیجار رفتم، نمایشگاه که افتتاح شد و من وارد سالن شدم ابتدا شلوغی سالن مجالی برای خوب دیدن و کامل دیدن آثار نمی داد، اما با دیدن چند اثر متوجه شدم که به دنیای شگفت انگیزی قدم گذاشته ام، منتظر خلوتی نمایشگاه مانده و سپس کارها را به دقت دیدم،شگفتی ام دو چندان شد، سادگی کارها و شجاعتی که دراجرا بود مرا بیشتر و بیشتر مجذوب می کرد، دنیای دیگر و از دریچه نگاه کودکان، کودکانی که فارغ از تمام ظواهر برپایی یک نمایشگاه و جوانب آن، آثاری استادانه خلق کرده بودند. دنیایی که در آن رنگ ها غوغا میکردند و قلم و فکر چه آزاد و رها بر صفحه کاغذ چرخیده و به آن جان داده بود،هر لحظه و با دیدن هر کار بیشتر محو و مجذوب می شدم،روز دیگر و بار دیگر و اینکار سه روز تکرار شد و هر روز من هم گوشه ای را کشف کردم، گوشه ای از دنیا و از دریچه چشمان چند کودک، چند کار آنچنان مرا با خود برد که مجبور شدم قلم به دست بگیرم و آنچه را آزارم می داد بیان کنم، راستی ما برای آینده این کودکان چه فکری خواهیم داشت، این ها هم مثل هزاران کودک دیگر به امان خدا رها می شوند و یا آن ها را شناسایی کرده و معرفی میکنیم تا حمایت شوند، چه از طرف والدین و خانواده و چه از طرف مسئولین جامعه.
هلن کوچولو با رنگ هایش غوغا به پا کرده بود، محدود و خلاصه اما شاید به جرات بتوان گفت استادانه، محور کار او انسان است که نقش مهمی در کار دارد، شاید این انسان نماینده تمام انسان هایی باشد که او دیده و می شناسد. خلاصه گویی و سادگی رنگهایی که در کنار هم به اثر، جانی تازه بخشیده و رها از تمام قید و بندهایی آکادمیک و پزهای روشنفکرانه، حضور انسان را گرامی داشته اند. استفاده از تاش هایی رنگی که با جرات و بدون ترس به کار گرفته شده اند و این از خصوصیات یک کودک خلاق می تواند باشد. (می شود این کار و دیگر کارها را از دید روانشناسانه هم دید و نقد کرد، کاش یک روانشناس این کار را میکرد.) آریسا اما میان رنگ هایش به یک سادگی دیگر رسیده و آن پیچیدگی کار آرشام را ندارد هرچند در بعضی از تابلوها تکنیک آموزش داده شده بر خود اثر، می چربد اما ناگفته واضح است که این شروع راه است و قدر این استادان را باید دانست و به انها تبریک گفت، دست مریزاد.
-خطاب به همه کودکان نقاش این نمایشگاه: سپاسگزارم که مرا هم به دنیای شگفت انگیز خود دعوت کردید،
از شما بسیار آموختم هنرمندان فردای ایران.
پگاه سبحانی- محدثه بهرام زارعی– تارا رمضانی- آریسا رحمانیه- زینب رستگاری – هیرو سریش آبادی- آیلین خسرویان- آبتین داداشی- ابوالفضل صفری- ماهان خدایاری- هلن شکوهی- هستی مایلی- ستایش اسماعیل زاده- نیوشا اسماعیلی – هستی رحیمی- مبین همت زاده- مریم مایلی- محدثه جمشیدی- محمدرضا محمدی- نوشین باشوکی- پانته آ اکبری- هستی آجودانی- فاطمه مرادزاده- صبا مظفری- هستی ذبیحیان- آرشام ثفقی- ستاره اسماعیل زاده- نلیسا رستم زاده عزیز دوستتان دارم و بیصرانه منتظر حضورتان در عرصه هنر هستم.
جمشید فرجوند فردا
چه خوب است داشتن دوستی صمیمی که لحظه های تنهایی را پر کند و هر آن که اراده کردی در کنارت باشد . چه جالب است ، بودن چراغی که در تاریکی ها و کوره راهها در دسترس قرار گیرد و بتوانی به مدد آن راه و بیراه را از هم بشناسی.